Charlotte Isenia-Pronk kent Inzowijs al bijna twintig jaar. In 2007 begon ze als thuisbegeleider, toen de organisatie nog Studenten voor PGB heette. Inmiddels werkt ze als vrijgevestigd klinisch psycholoog, is ze lid van de cliëntenraad en heeft ze ook als ouder ervaren wat de begeleiding van Inzowijs kan betekenen. Daardoor kent ze onze organisatie van verschillende kanten en heeft ze de groei en ontwikkeling van dichtbij meegemaakt.
Charlotte Isenia-Pronk kent Inzowijs al bijna twintig jaar. In 2007 begon ze als thuisbegeleider, toen de organisatie nog Studenten voor PGB heette. Inmiddels werkt ze als vrijgevestigd klinisch psycholoog, is ze lid van de cliëntenraad en heeft ze ook als ouder ervaren wat de begeleiding van Inzowijs kan betekenen. Daardoor kent ze onze organisatie van verschillende kanten en heeft ze de groei en ontwikkeling van dichtbij meegemaakt.
Tijdens haar studie Psychologie aan de Universiteit Leiden kwam Charlotte via een goede vriendin terecht bij Studenten voor PGB. Wat begon als een bijbaan naast haar studie, vormde een belangrijke opstap in haar carrière. 'Voor mij was dit de eerste baan waarin ik werkte met jeugdigen en ouders met een zorgvraag. Ik was ontzettend blij dat ik die kans kreeg. Eindelijk kon ik werken met kinderen, jongeren en ouders die ergens in vastliepen en ondersteuning nodig hadden.'
Als thuisbegeleider ondersteunde ze kinderen met ADHD en autisme bij het oefenen van vaardigheden en het maken van een planning. Ook werkte ze in een intensieve zorgsituatie met een jongen met een ernstig meervoudige beperking. 'We draaiden diensten met hem, gingen samen naar buiten, deden spelletjes en ondersteunden bij eetmomenten. Maar vooral: we waren er wanneer dat nodig was. Juist dat is me altijd bijgebleven.'
In de jaren daarna zag Charlotte hoe de organisatie zich ontwikkelde van een klein team begeleiders naar een professionele jeugdzorgorganisatie. 'De grootste verandering vind ik de enorme professionalisering. Toen ik begon, waren we nog maar met een handjevol begeleiders en was er geen elektronisch cliëntdossier. Als begeleider was je veel meer bezig met begeleiden in het moment. Tegenwoordig zie je veel meer concrete doelen, leerdoelen, evaluaties en methodieken. Begeleiders, zorgcoördinatoren en gedragsdeskundigen houden samen overzicht en werken toe naar een duidelijk eindpunt. Het is geen eindeloze zorg.'
Toch is volgens haar niet alles veranderd. 'Wat ik mooi vind, is dat Inzowijs ondanks de groei niet hiërarchisch is geworden. Je houdt contact met de begeleiders en zorgcoördinatoren, met de mensen die het werk elke dag uitvoeren. Daardoor blijf je dicht bij de praktijk.'
Als Charlotte terugkijkt op waar Inzowijs voor staat, komt ze steeds weer uit bij de persoonlijke aanpak. 'In grote instellingen moet je vaak in een bepaalde mal passen, terwijl hier wordt gekeken naar het individu. De organisatie is positief gericht: wat kan een kind of een gezin wél en hoe kun je dat versterken? Daarnaast speelt Inzowijs een belangrijke rol in de samenwerking met scholen. Een begeleider kan goed vertalen tussen school, ouders en kind. Wat is het meest haalbare? Hoeveel is goed genoeg?'
Juist die manier van werken hoort ze ook terug in de ervaringen van anderen. 'Iedereen die ik spreek over Inzowijs is heel positief. Mensen zijn er blij mee. Je merkt dat medewerkers zichtbaar hun best doen. Er wordt oprecht gekeken naar mogelijkheden en naar kansen voor kinderen en gezinnen.'
De afgelopen jaren heeft Charlotte de organisatie niet alleen als professional meegemaakt, maar ook als ouder. Haar zoon ontvangt momenteel schoolbegeleiding in verband met ADHD. 'Ik ben daar heel blij mee. De begeleiding helpt hem bij schoolse vaardigheden en we merken echt wat dat oplevert. Het heeft een groot verschil gemaakt in zijn schoolverloop.' Voor Charlotte bevestigt die ervaring wat ze jaren eerder als begeleider al zag: dat passende ondersteuning een kind én een gezin verder kan helpen.
Naast haar werk als klinisch psycholoog is Charlotte tegenwoordig lid van de cliëntenraad. Daarmee blijft ze betrokken bij ontwikkelingen binnen de jeugdzorg en bij de organisatie die al zo lang een rol speelt in haar leven. 'Het helpt dat je een organisatie van meerdere kanten kent en zelf ook als begeleider hebt gewerkt. Sommige dingen gaan als begeleider nog wel eens aan je voorbij. Nu kijk ik vanuit verschillende perspectieven mee. Ik vind het leuk om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen in de jeugdzorg en inhoudelijk betrokken te blijven.'
Charlotte heeft toestemming gegeven voor het delen van haar verhaal op onze jubileumwebsite.
Als Charlotte één wens mag uitspreken voor de komende twintig jaar, is haar antwoord kort en duidelijk. 'Ga vooral zo door. Behoud wat jullie hebben opgebouwd en waar jullie nu staan, maar blijf ook openstaan voor verbetering. Wat mij altijd opvalt, is dat medewerkers uitstralen dat ze hun werk met plezier doen. Je voelt dat mensen hier het verschil willen maken.'