20 jaar Inzowijs
29 September 2026

Het verhaal van Rosa: ‘Bij Inzowijs voelde ik me voor het eerst écht serieus genomen’

Rosa kwam op haar dertiende bij Inzowijs en rondde haar begeleiding af toen ze achttien was. Inmiddels is ze 24 jaar. Hoe gaat het nu met haar? En wat heeft de begeleiding haar gebracht? Merel en Diane zochten Rosa op bij haar werkplek in Utrecht, waar ze als ervaringsdeskundige werkt. Het werd een open gesprek over opgroeien, passende hulp, doorzetten en het belang van écht gezien worden.

Het verhaal van Rosa: 'Bij Inzowijs voelde ik me voor het eerst écht serieus genomen'

Rosa kwam op haar dertiende bij Inzowijs en rondde haar begeleiding af toen ze achttien was. Inmiddels is ze 24 jaar. Hoe gaat het nu met haar? En wat heeft de begeleiding haar gebracht? Merel en Diane zochten Rosa op bij haar werkplek in Utrecht, waar ze als ervaringsdeskundige werkt. Het werd een open gesprek over opgroeien, passende hulp, doorzetten en het belang van écht gezien worden.

Even voorstellen...

Rosa is een warme, open en bijzondere jonge vrouw. In haar leven heeft ze veel verschillende vormen van zorg ontvangen. Helaas voelde ze zich daarbij lang niet altijd serieus genomen. Juist daarom zet ze zich nu, net als haar moeder, als ervaringsdeskundige in voor betere zorg voor anderen. 

Tot groep 3 volgde Rosa regulier onderwijs, waarna ze overstapte naar het speciaal onderwijs. Zelf omschrijft ze haar licht verstandelijke beperking als allesbehalve klassiek. Ze is verbaal sterk, beschikt over veel zelfreflectie en heeft in de afgelopen jaren geleerd haar emoties steeds beter zelf te reguleren. Haar uitdagingen zijn complexer dan dat ene label kan beschrijven, maar dat verhaal is aan Rosa zelf.

Bij Inzowijs werkte Rosa aan haar zelfstandigheid. Ze leerde onder andere veiliger deelnemen aan het verkeer, zelfstandig reizen met het openbaar vervoer, koken en bakken. Daarnaast ondersteunde haar begeleider haar bij het omgaan met overprikkeling en bespraken ze samen situaties die ze thuis, op school of in contact met anderen tegenkwam.

Wat is je het meest bijgebleven van de begeleiding van Inzowijs?

'Vooral mijn begeleider Yoy. Met haar was er vanaf het begin een klik. Ik voelde me veilig bij haar, een beetje alsof ik met een oudere zus sprak. Ze gaf me vertrouwen en liet het nooit voelen alsof ik begeleiding kreeg. De open en professionele manier waarop ze met mij communiceerde, is me altijd bijgebleven. Sterker nog: ik doe nu hetzelfde. Ik begeleid een jonger sportmaatje en gebruik letterlijk de manier waarop Yoy met mij in gesprek ging. Dat past ook wel bij mijn grote verantwoordelijkheidsgevoel.'

Je hebt veel begeleiding gehad. Heeft dat eraan bijgedragen dat je voor dit werk hebt gekozen?

'Yoy begon net als mijn begeleider toen mijn middelbareschooltijd afliep. Dat was een lastige periode. Eindelijk kwam ik aan leren toe en toen moest ik van school af. Ik wilde graag verder leren in de dierenverzorging, maar omdat er geen passend tussenniveau voor mij was, kwam ik terecht op een dagbesteding op een kinderboerderij. Dierenverzorging bleek daar uiteindelijk maar een klein onderdeel van te zijn. Dat voelde niet passend.'

'Mijn moeder had al eens gezegd dat ervaringsdeskundigheid misschien iets voor mij zou zijn. Toen wilde ik daar nog niets van weten. Pas toen ik het werk van Jason Bhugwandass leerde kennen, begreep ik wat ervaringsdeskundigheid echt inhield. Bij STERKplaats kon ik drie dagen per week aan het werk naast twee dagen dagbesteding. Later ben ik gestopt bij de kinderboerderij. Drie dagen STERKplaats paste veel beter, omdat ik inmiddels ook op mezelf woonde en een huishouden had.'

Hoe kijk je terug op je periode bij Inzowijs?

'Inzowijs is een van de eerste organisaties – misschien wel de eerste – die echt luisterde naar wat ik nodig had. Mijn moeder en ik werden serieus genomen. Dat maakte een enorm verschil. Jullie hebben ons oprecht geholpen in een hele moeilijke periode. Het was destijds een enorme uitdaging om mij thuis te laten wonen, dankzij jullie inzet en ondersteuning is dit wel gelukt. Blijf dat vooral doen. Dat is ontzettend waardevol.' 

Hoe het nu met Rosa gaat

Inmiddels heeft Rosa mooie stappen gezet. Afgelopen april behaalde ze via haar werkgever LFB haar mbo-1 Ervaringscertificaat en binnenkort gaat ze de mbo-2-specialisatie co-Communicatie volgen. Hoewel haar oorspronkelijke droom in de dierenverzorging lag, is ze trots op wat ze heeft bereikt. Ze heeft geleerd haar stem te gebruiken en zet die nu in om ervoor te zorgen dat andere cliënten zich wél gezien en gehoord voelen. Rosa woont begeleid in De Meern, gamet graag met vrienden en traint zo'n vier keer per week Mixed Martial Arts (MMA), een veelzijdige vechtsport waarin technieken uit onder andere kickboksen, worstelen en Brazilans jiu-jitsu worden gecombineerd.

Wat ons misschien wel het meest raakt, is dat Rosa nooit is gestopt met geloven in haar eigen ontwikkeling. Ze bleef nieuwsgierig naar wat er mogelijk was, ook als anderen dat niet altijd zagen. Die vastberadenheid heeft haar gebracht waar ze nu staat. En we twijfelen er niet aan dat ze nog veel meer mensen gaat inspireren.

Rosa heeft toestemming gegeven voor het delen van haar verhaal op onze jubileumwebsite.

“Rosa’s tip voor Inzowijs”

'Veel begeleiders zijn studenten Social Work of Psychologie. Dat is niet per se verkeerd, maar zij blijven vaak maar een relatief korte periode. Tegen de tijd dat iemand mij echt goed kende, was diegene alweer klaar met de studie en vertrok. Voor cliënten met een intensievere of complexere hulpvraag zou een klein, vast team van begeleiders prettig zijn. En misschien helpt het ook om op meer verschillende plekken nieuwe begeleiders te werven.'